Перевод татарского стиха ин кеше гузель икэнсез
Алина, можно
» ИН, ЯКЫН КЕШЕМ »
Слова Гульнара Рашитова
Музыка Радик Юльякшин
1)Сине мин,а язмыш ж,иле
Алып килгэн ахры курэсен,
Хэр кон саен сине килэ
Минем килэ бик тэ курэсе
Ин, якын кешем син бит узишем
Ин, татлы тошем баллы ж,имешем
Алтын комешем йорэк тибешем
Ерактагы якты йолдызым син
Йорэктэге татлы хыялым син
Ж,анымдагы ж,ылы кояшым син
Кун,елдэге язгы сулышым син
2)Эгэр мине шулай ж,андай
Куреп озлеп озлеп соймэсэн
Атмас идем голлэр кебек
Матуркаем минем димэсэн,
Кун,елем усэ яныма килсэн
Ягымлым дисэн иркэлэп сойсэн,
Хэм назлап упсэн ин, якын итсэн
Ерактагы якты йолдызым син
Йорэктэге татлы хыялым син
Ж,анымдагы ж,ылы кояшым син
Кун,елдэге язгы сулышым син
3)Син бит мине иркэм сойден,
Тин,лэр куреп горур ак кошка
Сине мин,а булэк иткэн очен
Рэхмэт эйтэм язмышка
Син мин,а кирэк мин син,а кирэк
Бездэ бер телэк ялкынлы йорэк
Сою бар димэк ул ин, зур булэк
Ерактагы якты йолдызым син
Йорэктэге татлы хыялым син
Ж,анымдагы ж,ылы кояшым син
Кун,елдэге язгы сулышым син
**************************************
Самый близкий человек
1)Тебя мне ветер жизни
Принёс видимо
Каждодневно тебя охота
Мне хочется очень увидеть
Самый близкий человек, ты ведь моя пара(чета)
Самый сладкий сон, медовое семечко,
Злато серебро, биение сердца
Далёкая яркая звезда ты
В сердце сладкая мечта ты
Души моей теплое солнце ты
Весенний ветерок моего настроения(моей души), ты
2) если бы не видя во мне родственную душу
Так сильно не любил
Не расцвела бы я как цветок
Если бы не говорил, моя красавица.
Настроение поднимается, если приходишь ко мне
Симпатичная(ласковая) моя, если скажешь нежно приласкаешь,
И бережно(ласково) поцелуешь, будешь считать своей (приблизишь к себе)
3) ты ведь, милый мой, меня любил
Сравнивая с гордой белой лебёдушкой
За то что тебя мне подарила,
Спасибо говорю я судьбе
Ты нужен мне, я нужна тебе
У нас одно желание, искромётные сердца,
Как говорится, любовь самый большой подарок
Сез ин гузэл кеше икэнсез.
материал по теме
Укытучылар коненэ чара.
Скачать:
Предварительный просмотр:
Зәй муниципаль районы Түбән Биш гомуми белем мәктәбенең татар теле һәм әдәбияты укытучысы:
Шигабутдинова Гөлнара Риф кызы.
Зал бәйрәмчә бизәлгән.Әкрен генә көй яңгырый. Алып баручылар тезелешеп чыгып басалар.
Рөстәм: Нигә мин сайладым укытучы эшен?
Альбина: Сынарга үземдә сабырлык көчен!
Рөстәм: Нигә мин сайладым укытучы эшен?
Альбина: Исән – сау үссен дип һәр сабый кешем!
Руслан: Нигә мин сайладым укытучы эшен?
Айсылу: Һәр бала күрсен дип хезмәт җимешен!
Руслан: Нигә мин сайладым укытучы эшен?
Айсылу: Күрмәсен дип беркем ана рәнҗешен!
Женя: Нигә мин сайладым укытучы эшен?
Айгөл: Гыйлем наданның ексын дип бишен!
Женя: Нигә мин сайладым укытучы эшен?
Айгөл: Намуслы явыздан булсын дип өстен!
Марат: Мин нигә сайладым укытучы эшен?
Алия: Булмасын дип көнче, көндәшем!
Марат: Нигә мин сайладым укытучы эшен?
Алия: Киңәшкә керсен дип миңа бар күршем!
Руслан Нигә мин сайладым укытучы эшен?
Таня: Һәрбер җирдә хаклык җиңсен өчен!
Руслан: Нигә мин сайладым укытучы эшен?
Таня: Яшәргә, эшләргә, яшьнәтеп яшен!
Славик: Сорыйм олыгая барган саен
Вика: “Бир тагын ходай, сабырлык көчен!”
Укытучым! Гүзәл бәйрәмеңә
Телим шигырь бүләк итәргә.
Күңелемдәге олы рәхмәтемне
Изге теләгемне әйтергә.
Укытучы, сердәш, киңәшчем Сез,
Һәрвакытта гадел, түзем дә.
Иң хөрмәтле, матур кеше булып
Каласыз Сез күңел түремдә.
Укытучы, өмет Һәм мәхәббәт
Саласыз Сез безнең йөрәккә.
Һәр сүзегез, акыл-киңәшегез
Зур ышаныч безгә, терәк тә.
Укытучы, Сезгә сабырлыклар
Бирелгәндер, ахры, Ходайдан.
Бәхет, уңыш Сезгә юлдаш булсын
Мактаулы һәм олы юлларда.
Укытучы – тынгы белмәс кеше,
Җәй көне дә көзне сагына.
Балаларын уйлый иртә-кичен,
Һәркөн күзе мәктәп ягында.
“Дәрес бирә” җиләк җыйганда да,
Су сипкәндә кичен бакчада.
Табигатькә чыгып, сирәк-мирәк
Бераз яллар итеп кайтса да.
Кая инде аңа Сочи, Кырым,
Каян килсен шундый рәхәтлек?!
Ходай сәламәтлек бирсен диеп,
Эштән ала инде ләззәтне.
Укытучы өчен уку елы –
Урак өсте, уңыш үстерү.
Мәшәкатьләр, борчу-шатлык белән
Һәрбер уку көнен уздыру.
Хәерле юл сиңа,укытучы,
Изге булсын кылган гамәлең,
Булдыргансың, рәхмәт, молодец! дип,
Гел “бишлеләр” тезсен каләмең.
( “Сез иң гүзәл кеше икәнсез”)
Бүген бәйрәм – Укытучылар көне.
Без буген мәктәбебездә армый-талмый хезмәт куючы, безнең күңелләребезгә яхшылык орлыклары сибүче, белем илендә тәүге ачышлар ясатучы, акны- карадан, яхшыны- яманнан аерырга өйрәтүче укытучыларыбызны хөрмәтләргә җыелдык.
Безнең мәктәптә 15 укытучы бар. Һәрберсе үзенә якын булган фәнен сайлаган. Араларында башлангыч сыйныфларны, табигать – математика фәннәрен һәм гуманитар фәннәрне укыта торганнары бар.
Инженермы, врачмы ул, төзүчеме,
Нефтьчеме, кырда иген игүчеме.
Акыллы һәм көчле булып
Килеп баса ил алдына
Шул чакта син чын күңелдән шатланасың,
Ул бит минем укучым дип мактанасың.
Сергей Федорович, Сез белем дип аталган корабльнең капитаны. Бәйрәм көнендә капитанның күңеле нинди хисләр кичерә?
2. Кулыңдагы китабыңның
Химия, үзең әйткәнчә,
Синдә Зинин, Менделеев,
Менә әйбәт: Син – химик,
Соң, шулай булгач., үзең дә
Рәмзия апа, укытучы һөнәрен сайларга теләүчеләргә нинди теләкләрегез бар?
3.Хөрмәтле башлангыч класс укытучылары! Кеше гөмерендә гүзәл мизгелләр белән бәйле бер шәхес – аның I укытучысы була. Һәрберебезнең: олыбызның, кечебезнең мәңге хәтерендә ул.
Күзләреңдә очкын, ялкын,
Йөрәкләргә учак яктың,
Күңел тәрәзәләрен кактың,
Саф чишмәләр булып актың,
Син – галим дә, син – җырчы да,
Син – рәссам да, тылсымчы да,
Якты көннең кояшы син,
Гомерләрнең юл башы син,
Сабыйлыкның нәбие син,
Мәктәптәге әнием син –
Көн дә белем өләшеп,
Ул – минем укытучым.
Бик кызык та, бик кыен да,
Бар дөньяңны онытасың
Һәрбер укучың өчен.
Бишлеләрне күп куйганда
Очар коштай буласың,
Әйтерсең лә бу билгене
Гөлүзә апа, укучыга 5 яки 2 ле куеп, соңыннан үкенгән минутларыгыз буламы?
Якын дус та булып, киңәшче дә
Кирәк чакта сузып ярдәм кулын.
Күрсәтәсез чиксез киңлектәге
Сукмакларның туры, гадел юлын.
Авырлыклар булса түзәсез дә
Яшь аралаш безгә көләсез сез.
Дөнья ямен, тормыш матурлыгын,
Хезмәт тәмен тоя беләсез сез.
Гөлнара апа! Тормышны яңадан башлау мөмкин булса, нинди һөнәр сайлар идегез
Дулкынлана үзе юк-юкта.
Күр, мәктәбем! Син үстергән бала
Бүген үзе синдә укыта.
Олы итеп аны, апа итеп,
Каршы ала бүген балалар,
Су буенда үскән таллар да бит,
Хәерле юл теләп калалар.
Илзирә апа! Бәйрәмдә ниниди теләкләр теләр идегез.
Галим булып китсәм дә,
Ул булыр гел уемда,
Аңарга мин бурычлы,
Ул – минем укытучым!
Петр Николаевич! Ир-ат укытучылар мәктәпләрдән китә дип укыганым бар, бу күренешнең сәбәпләрен нидә күрәсез?
Сәлам биреп, йолдызлар да
Эшләпәсен салыр сезгә.
Балалык – яшьлек чаткысы
Һич сүрелми йөзегездә.
Һаман да япь-яшь булып,
Калырсыз сез безнең күңелдә.
Төрле яктан сагынышып
Кайтырбыз без сезне күрергә.
Сезгә яңа башлаган хезмәтегездә уңышлар юлдаш булсын.
10. Мария Геннадиевна!
Эшкә диеп һәр көн иртән
Безнең янга киләсез
Безгә бүлеп бирәсез
Зурая бара йөрәктә
Сез кабызган очкыннар
Гүя сездә без белмәгән
Без күрмәгән тылсым бар.
Мария Геннадиевна, үз фәнегезне яратасызмы? Эх, менә теге фәнне укытырга иде, дигән вакытларыгыз булдымы?
Нинди матур сүзләр табыйк
Сезне котлап бүген кичәдә
Иң зурысы сәламәтлек кирәк
Тормыш күперләрен кичәргә
Җәлләмисез һич тә хезмәтегезне
Эшләгәннән кеше үлми бит
Бу дөньяда кеше рәхмәт алып яшәмәсә
Кеше үзе рәхәт күрми бит
Бәйрәм белән сезне, укытучым!
Йөрәгемнең якын кешесе
Дөнья серен миңа өйрәтүче
Яшь җаннарга ходай илчесе.
Земфира апа! Тукып-тукып та кермәгән баланы нишләтергә була?
Укытучының сайлаган һөнәре
Авыр да, катлаулы да
Илем һәм халкым алдында
Хөрмәтле, мактаулы да.
Кеше тәрбияләвендә аның
Әнә шуннан килә булыр
Горурлыгы белән рәттән
Укытучыга ярдәм итәр өчен
Чыгарсыннар иде роботлар.
Атнага бер кино карар иде
Укыр иде повестьләр
Ясар иде рәсем, ял да итәр иде
Робот юк шул, шуңа вакыт тар.
Фәрит абый, Укытучы формасы булдыруга ничек карыйсыз?
13. Галина Владимировна!
Шушы бәйрәмегезгә ямь өстәрлек
Бирик икән Сезгә ни генә
Иң яхшысы – җыр бүләк булсын
Безнең йөрәк типсен җырларда.
Җил дә алмас һәм кырау да тимәс аларга.
Галя апа, эшләү дәверегездә булган берәр кызыклы вакыйга сөйләгез әле.
Сезгә карап сокланабыз һәрчак,
Күңелләрдә туа горурлык.
Рәхмәт сезгә, әле ярый сез бар
Безгә үрнәк булып торырлык.
Туган якның ал таңнары сезгә
Бүләк иткән күңел аклыгын.
Юлдаш итеп сайлагансыз яшьтән
Челтерәп аккан чишмә сафлыгын.
Безнең өчен ут йотучы,
Рәхмәт сиңа, Укытучы!
Нинди генә теләк теләсәк тә,
Бик аз булыр кебек тоела.
Күпме игелекләр эшләдегез
Кешеләргә гомер буена.
Артта калган якты эзегезгә,
Кылган эшегезгә таң калып,
Алгы көнегездә дә хөрмәт тоеп,
Яшәгез сез җирдә шатланып.
Дөнья тыныч, еллар имин булсын,
Йортыбызда булсын бәрәкәт.
Җан җылыгыз, саф күңелегез өчен,
Барыбыздан сезгә мең р ә х м ә т!
Укытучыларны тагын беркат һөнәри бәйрәмнәре белән котлыйбыз. Авыр һәм мактаулы эшләрендә уңышлар, гаилә бәхете, сәламәтлек, әлбәттә инде, тырыш, акыллы укучылар телибез.
Перевод татарского стиха ин кеше гузель икэнсез
27.08.2019 20:49:46 Әнинең кайчан үлгәнен хәтерләмим, мин бәләкәй идем әле. Булса, башлангыч сыйныфларда укыганмындыр. Без, балалары өчен олы булып күренсә дә, әти яшьли тол калды. Мин гаиләдә – икенче бала, миннән олы абыем бар иде. Ялгыз ир-атка сыңар канат белән тормышны тартып барырга нык авыр булгандыр. Балалыгыбыз белән без аны күреп тә бетермәгәнбездер. Әмма ничек кенә авыр булмасын, әти безне какмады, сукмады.
Кайдадыр кунып, кайтмыйча калган көннәрен дә хәтерләмим. Әти безгә бар нәрсәдә дә булдырырга тырышты. Мәктәп кирәк-ярагы дисеңме, абый белән икебезгә дә агачтан чана, чаңгы ясап бирде, өстәлдә һәрвакыт ризык мул булды. Ферма эше авыр булса да, әти хуҗалыкны, йорт янын, бакчаны ташламады. Яз җиткәч, бергәләшеп, бакча чистарттык, казыдык, әйбер утырттык. Хәзерге кебек, әллә нинди яшелчәләр булмаса да, кыш буена җитәрлек итеп кишер, суган, чөгендеребез була. Күп итеп, бәрәңге утырта идек. Боларның барысы да абый белән икебезнең өстә булды. Җәй буе сибү сибү, чүп утау, корт чүпләү – эшнең күплегеннән, билчән, алабута йолкудан гарык булып, елаган чаклар да күп булды. Боларга тагын кош-корт карау да өстәлә. Кыскасы, уйнап-көлеп йөрергә вакытыбыз булмады. Анысы башка балаларныкы да шулай булгандыр инде. Әмма әниле йортта балалар барыбер бу кадәр эшләп үсмәде. Күңелне юксыну басканда, без гел яңа әни турында хыяллана идек. Аның белән ничектер рәхәтрәк, иркенрәк тормыш булыр кебек тоела иде. Ләкин еллар узды, безнең йорт бусагасын бер хатын-кыз да атлап кермәде. Кем белә, бәлки әтине димләп тә караган булганннардыр, без аларын белми калганбыздыр. Үсә төшкәч “ әни” төшенчәсе үзеннән-үзе ничектер юкка чыккан кебек булды. Алай гына түгел, өчәү яшәп яткан дөньяга икенче бер хатынның үтеп керүен мин, бәлки, ошатмас та идем. Булса, үзебезнең әни, юк икән, безгә башка берәү дә кирәкми, дип уйладым.
Ә мин беркая да китмәдем. Чөнки әтине кызгандым. Күз яшьләре белән:“Китмә. Синсез калсам, нишләрмен?” – дип елады ул. Авылда кая барасың? Эш төрлелеге юк. Хыялым укытучылык булса да, әти белән фермага йөри башладым, сыер саудым. Тормыш беркөе генә агылды да агылды. Кечкенәдән мунчаны гел әти белән керә идек. Зурайгач, сирәк булса да ул минем янга: “Аркаңны ышкыйм, кая, яхшылап чабындырыйм”, – дип кергәләп чыкты. Баштарак оялсам да, әти мине,баштан сыйпап, гел тынычландырды. Ул:
– Син нәрсә, әтиеңнән ояласыңмы? – ди торган иде.
Кызганыч, ике баламның берсе кыска гомерле булып чыкты. Авыл кырындагы күлгә батты. Анысына үзем гаепле булганмындыр инде. Казларны алып кайт әле, кояш бата, су буенда төлкеләр күп, бумасын тагын, дип җибәргән идем. Беренче тапкыр гына куып кайтуы да түгел иде, югыйсә, акылга тулы булмаса да,моның ише эшне генә белә иде. Чыкмый калган берничә казны куарга дип кергән дә, баткан, балакаем. 60 яшенә җитеп, әти дә үлеп китте. Гомер буе ир белән хатын булып яшәсәк тә, мин аңа исем белән дәшмәдем. Кычкырышып, талашканны хәтерләмим, бар эшне бергәләп эшләдек. Мунча салдык, өйне яңарттык. Бүрәнәнең бер башында ул булса, икенчесенә мин килеп ябыша идем. Хәзер кызым белән икәү генә калдык.